Прикажување 1–10 од 20 резултати

Попуст!

НИШТО НЕ ТРАЕ ВЕЧНО

5 од 5
390 ден 351 ден

Издавач : Култура
Година : 2016
Страници : 414

Попуст!

Градината на лагите

350 ден 315 ден

Издавач : Култура
Година : 2011
Страници : 620

Попуст!

Пристаништето нова надеж

490 ден 441 ден

Издавач : Култура
Година : 2016
Страници : 526

Попуст!

Дневниците на една дадилка

190 ден 171 ден

Издавач : Култура
Година : 2011
Страници : 347

Попуст!

13-тата приказна

290 ден 261 ден

Издавач : Култура
Година : 2007
Страници : 435

Попуст!

До последен здив

300 ден 270 ден

Издавач : Култура
Година 2014
Страници : 218

Попуст!

Бурен живот

250 ден 225 ден

Издавач : Култура
Година : 2013
Страници : 274

Попуст!

Засекогаш

190 ден 171 ден

Издавач : Култура
Година : 2011
Формат : мека
Страници : 172


„Засекогаш”, душев но патување кое раскажува колку човек може да потоне во болка, а регенеративната моќ на природата и мистеријата на жи вотот да бидат отелотворени во нај малите нешта во животот кои можат да го излекуваат, да му да дат надеж и да му го покажат на човека не говото место во светот.

Попуст!

Хистерија

199 ден 179 ден

Издавач : Култура
Година : 2013
Година : мека
Страници : 89


Во „Хистерија“ се враќа еден од најрани фројдови „случаи“ за да го прогонова психоаналитичарот, но го наоѓа Салвадор Дали како се крие во креденец. Една од најбрилијантните оригинални и забавни драми со последниве години. Роман кој е див, чуден и смешен, сериозен, внимателна и шокантно, богохулно и лекомислен, интелектуален, фактичка фантазија и кошмар.

Попуст!

Никој не знае за нас

299 ден 269 ден

Издавач : Култура
Година : 2015
Формат: мека
Страници : 250


Сите сме тука.

Секоја со својот помалку или повеќе видлив трофеј и со здравствениот картон во рака. Сите сме наредени во ред како кога на училиште чекавме наставникот да го изусти нашето име. Една чита списание, со нејасен израз на лицето како нешто чудно да ѝ се врти низ главата. Друга пак, седи со наведната глава и скрстени раце, прилично нервозна. Се чинеше како позади онаа врата со пастелна боја да има радиокативно зрачење. Лоренцо го нема повеќе. Во оваа куќа нема никогаш повеќе да живее, и неговата соба ќе остане затворена уште кој знае колку време. Побарав од Пјетро да не преместува ништо, да ја остави секоја работа на свое место. Утрово треба да станам од кревет и да го убедам мојот мозок, да го научам дека можеби треба да научи да живее со реалноста на ова отсуство. Авторката Симона Спарако не води низ една класична животна приказна во која се потврдува фактот дека големината на човекот не е во тоа колку пати ќе падне, туку во тоа колку брзо ќе успее да се исправи и продолжи понатаму.